BURNOUT DAGBOEK DEEL 9

Vandaag bij de superstoere HET IS OM TE JANKE het volgende deel van het burnout dagboek dat ik vier jaar geleden bijhield. Teruglezend denk ik steeds: ‘Ja ja nou weet ik het wel, op en neer en heen en weer’. Maar ja, dat was het ook gewoon echt. En de frustraties die daar bij horen, de angst dat het niet meer beter wordt, dat je misschien voor altijd zo zult blijven, dat is pittig. Oh en haaruitval, dat krijg je er ook bij kado. Gelukkig heb ik weer een volle bos haar, en is het extreme op en neer voorbij. Het leven is mooier dan het daarvoor was. Dat is echt zo. Hou vol.

 

.

.

.

 

Deel: