BURNOUT DAGBOEK DEEL 9

Vandaag bij de superstoere HET IS OM TE JANKE het volgende deel van het burnout dagboek dat ik vier jaar geleden bijhield. Teruglezend denk ik steeds: ‘Ja ja nou weet ik het wel, op en neer en heen en weer’. Maar ja, dat was het ook gewoon echt. En de frustraties die daar bij horen, de angst dat het niet meer beter wordt, dat je misschien voor altijd zo zult blijven, dat is pittig. Oh en haaruitval, dat krijg je er ook bij kado. Gelukkig heb ik weer een volle bos haar, en is het extreme op en neer voorbij. Het leven is mooier dan het daarvoor was. Dat is echt zo. Hou vol.

 

.

.

.

 

Deel:

IMAGINE

Soms vergaat me mijn dagelijkse glimlach.

Wat doen mensen elkaar toch afschuwelijke dingen aan. En waarom willen sommige mensen tegenstellingen zo graag uitvergroten. Nog meer tegenover elkaar komen te staan. Waarom? Ik weet, het is oneindig naief om te hopen, te dromen dat iedereen zomaar de handen in één zou slaan, wakker wordt, elkaar aankijkt en denkt: waar zijn we mee bezig.

Maar wat zou het fijn zijn.  #imagine #all #the #people #living #life #in #peace

.

.

.

 

Deel: